ბრიტანეთის მთავრობამ აღიარა, რომ ევროკავშირის რეგისტრაციის სქემა (EU Settlement Scheme – EUSS), სავარაუდოდ, დისკრიმინაციულია თანასწორობის კანონმდებლობით დაცული სხვადასხვა ჯგუფის მიმართ, თუმცა უარყოფს მის უკანონობას და ამტკიცებს, რომ ნებისმიერი დისკრიმინაციული შედეგი გამართლებულია.
უფლებადამცველები დიდი ხნის განმავლობაში ითხოვდნენ იმ ოფიციალური შეფასების გამოქვეყნებას, თუ რამდენად ითვალისწინებს აღნიშნული სქემა „თანასწორობის შესახებ 2010 წლის აქტით“ (Equality Act 2010) დაცულ ჯგუფებს — როგორიცაა ქალები, შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირები და სხვადასხვა უმცირესობები. დღეისათვის თითქმის 4.3 მილიონმა ადამიანმა შეიტანა განაცხადი Brexit-ის შემდგომ გაერთიანებულ სამეფოში დარჩენის უფლებაზე, რამაც გადააჭარბა შინაგან საქმეთა სამინისტროს (Home Office) მიერ ნავარაუდებ რაოდენობას, თუმცა კვლავ რჩება შეშფოთება იმის თაობაზე, რომ მოწყვლადი ჯგუფები შესაძლოა ყურადღების მიღმა დარჩნენ.
ამჟამად უკვე გამოქვეყნდა რეგისტრაციის სქემის „პოლიტიკის თანასწორობის განაცხადი“ (Policy Equality Statement). დოკუმენტი ასახავს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ოფიციალურ პოზიციას იმასთან დაკავშირებით, შეესაბამება თუ არა სქემის სტრუქტურა და ფუნქციონირება თანასწორობის აქტის მოთხოვნებს. ძირითადი ხაზი მდგომარეობს იმაში, რომ მიუხედავად იმისა, რომ პროცესში, სავარაუდოდ, ჩადებულია სულ მცირე არაპირდაპირი დისკრიმინაცია, ეს შეიძლება გამართლდეს როგორც „ლეგიტიმური მიზნის მიღწევის პროპორციული საშუალება“ (proportionate means of achieving a legitimate aim). შესაბამისად, მათი მტკიცებით, თანასწორობის აქტთან დაკავშირებული სამართლებრივი პრობლემები არ არსებობს.
მაგალითად, სქესის ნიშნით არაპირდაპირი დისკრიმინაციის განხილვისას, დოკუმენტში აღნიშნულია, რომ ქვეყანაში ცხოვრების ფაქტის დასადგენად სამთავრობო მონაცემთა ბაზების ავტომატური შემოწმება არ მოიცავს გარკვეულ სოციალურ გასაცემლებს, რომლებსაც უფრო ხშირად ქალები იღებენ — როგორიცაა ბავშვის შემწეობა (Child Benefit). მიუხედავად იმისა, რომ „ამან შესაძლოა ქალები განსაკუთრებით არახელსაყრელ მდგომარეობაში ჩააყენოს“, პოტენციური დისკრიმინაცია გამართლებულია, რადგან სისტემა „მთლიანობაში ამცირებს ადმინისტრაციულ ტვირთს განმცხადებლებისთვის“. შინაგან საქმეთა სამინისტრო ასევე მიუთითებს იმაზე, თუ როგორ სცადა „ნებისმიერი პოტენციური უარყოფითი შედეგის შემსუბუქება“ — მოცემულ მაგალითში, ქვეყანაში ცხოვრების დამადასტურებელი სხვა ალტერნატიული მტკიცებულებების ფართო სპექტრის მიღებით იმ შემთხვევებში, როდესაც ავტომატური ბაზები პირის მონაცემებს ვერ აფიქსირებს.
ანალოგიურად, ის გარემოება, რომ შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირებისთვის ონლაინ პროცესის გავლა, სავარაუდოდ, უფრო რთულია, გამართლებულია სისტემის ზოგადი გამარტივების მიზნით, ხოლო ამ პრობლემის შემსუბუქება მოხდა საქველმოქმედო ორგანიზაციების დაფინანსებით, რათა დახმარებოდნენ მოწყვლად ადამიანებს სააპლიკაციო პროცესში.
დოკუმენტის 360-366 პუნქტებში იკვეთება მინიშნება იმაზე, რომ შინაგან საქმეთა სამინისტრო აცნობიერებს, რომ მის მიერვე იდენტიფიცირებულმა საკითხებმა შესაძლოა გამოიწვიოს რეგისტრაციის სქემაში „არასრული მონაწილეობა“ (under-participation). ამაში იგულისხმება განაცხადის წარდგენის ვადის ამოწურვის შემდეგ გაერთიანებულ სამეფოში არალეგალურ მაცხოვრებლად დარჩენა. დოკუმენტში არ არის მცდელობა, დადგინდეს კონკრეტული რიცხვი, თუ რამდენი ადამიანი შეიძლება აღმოჩნდეს ამ მდგომარეობაში (ოქსფორდის უნივერსიტეტის მიგრაციის ობსერვატორიას /Migration Observatory/ აქვს დეტალური ანგარიში იმის შესახებ, თუ რატომ არის მსგავსი გამოთვლის გაკეთება ასე პარადოქსულად რთული).
განცხადება ასევე ეხება დისკრიმინაციას არაევროკავშირელი მიგრანტების მიმართ, რომლებსაც არ შეუძლიათ ისარგებლონ რეგისტრაციის სქემის გამარტივებული და უფასო პროცედურით და სანაცვლოდ იძულებულნი არიან, გამოიყენონ დამღლელი და ძვირადღირებული სავიზო სისტემა. მაგალითად, 316-ე პუნქტში
